n8n vs Zapier vs Make vs UiPath 2026: cena za 10 000 zadań i dla kogo co 

Porównanie n8n, Zapiera, Make i UiPath utknęło zwykle przy jednym pytaniu: która platforma jest tańsza. Odpowiedź brzmi: to zależy od tego, czym zmierzasz. Bo te cztery narzędzia liczą zużycie w czterech różnych jednostkach i przy pierwszym rzutaniu oka wyglądają, jakby sprzedawały to samo. Sprzedają nie to samo.

W sierpniu 2026 sprawdziłem cenniki wszystkich czterech i policzyłem, ile realnie kosztuje 10 000 jednostek pracy w miesiącu. Wyszło cztery różne odpowiedzi, z czego jedna brzmi: tej liczby nie da się policzyć w ogóle. Poniżej rozkład po kolei, z podaniem walut tak, jak je podają strony, i z datą dostępu.

Co dokładnie chcesz kupić: wykonanie, zadanie, operację czy licencję

Zacznij od jednostki rozliczeniowej, bo ona decyduje o wszystkim. n8n rozlicza wykonanie całego przepływu, Zapier liczy zadania na pojedynczym kroku, Make liczy kredyty (do 2025 roku zwane operacjami), a UiPath w ogóle nie liczy zadań. Sprzedaje licencje użytkowników i robotów.

Ta różnica brzmi jak szczegół językowy, a jest odpowiedzią na pytanie z tytułu. Weźmy jeden przepływ: przetworzenie 1 000 rekordów w pięciu krokach.

• n8n: 1 000 wykonań. Jeden przebieg całego workflow to jedno wykonanie, niezależnie od liczby kroków. Cytat z cennika: „An execution is a single run of your entire workflow. It doesn't matter how many steps are in the workflow or how much data it processes. It's still a single execution.”
• Zapier: 5 000 zadań. Zadanie to jeden rekord przetworzony w jednym kroku akcji. Z samego bloga Zapiera: „A task is a single data element that has been successfully processed in a single action step.”
• Make: około 5 000 operacji, czyli kredytów. Każdy moduł wykonujący akcję to jedna operacja.

Ten sam przepływ, ten sam wynik, 5 razy więcej jednostek rozliczeniowych w Zapierze i Make niż w n8n. Dlatego porównywanie „ceny za 10 000 zadań” między tymi narzędziami bez przeliczenia jednostek daje wynik bez znaczenia.

Dochodzi do tego, że w Zapierze nie każdy krok kosztuje jedno zadanie. Wbudowane narzędzia, czyli Formatter, Paths, Filters, Delay, Looping, Sub-Zaps, Storage, Tables i Forms, kosztują zero zadań. Zwykły krok aplikacji to jedno zadanie, Lead Router to pięć, a wywołanie przez MCP dla asystenta AI to dwa. Kroki z AI rozliczają się wg modelu: standardowy model 1 zadanie, model zaawansowany 3, premium 5. Ten sam przepływ z jednym krokiem AI za 20 zł wejdzie w rachunek jako 3 zadania, a z Lead Routerem jako 5.

Jeśli dopiero zaczynasz, n8n jako pierwsze narzędzie automatyzacji pasuje właśnie dlatego, że liczy przebiegi, a nie kroki. Dokładne różnice między platformami masz w osobnym porównaniu: n8n vs Make vs Zapier: którą platformę wybrać w 2026.

Ile kosztuje 10 000 jednostek: cztery odpowiedzi, dwie z nich puste

Tabela poniżej to najkrótsza wersja tego artykułu. Każda kwota pochodzi ze strony producenta lub, tam gdzie cennik nie wystawia kwoty publicznie, jest opisana jako luka. Walut między sobą nie przeliczam, bo kursy z dnia dzisiejszego nie są częścią żadnego cennika.

Narzędzie	Plan	Cena miesięcznie	Co obejmuje przy 10 000 jednostek
n8n	Pro (chmura)	50 EUR	10 000 wykonań przepływu. Jednostka jest 1:1 z liczbą przebiegów
n8n	Business (tylko self-hosted)	667 EUR	40 000 wykonań, czyli około 167 EUR za każde 10 000 (moje przeliczenie, nie cena z cennika)
Zapier	Professional	19,99 USD to próg wejściowy za 750 zadań	progu 10K nie da się wycenić ze strony. Cennik pokazuje listę progów (100, 750, 1,5K, 2K, 5K, 10K, 20K, 50K, 100K tasks), a kwotę podaje dopiero po wyborze progu w konfiguratorze
Make	Core	12 USD	10 000 kredytów, czyli dokładnie 10 000 jednostek
Make	Pro	21 USD	te same 10 000 kredytów plus priorytet wykonania
UiPath	Basic	od 25 USD	2 roboty i 11 miejsc. Licznika zadań nie ma, więc „10 000 zadań” nie ma tu ceny
UiPath	Standard i Enterprise	wycena indywidualna	limit robotów i użytkowników bez limitu, cena ustalana z handlowcem

Dwie liczby z tej tabeli wymagają zastrzeżenia. Po pierwsze, kwota 19,99 USD to nie cena za 10 000 zadań. To cena wejściowa planu Professional obejmującego 750 zadań, i to właśnie 750, nie 10 000, stoi obok tej kwoty w cenniku. Po drugie, kwota 167 EUR za 10 000 wykonań w planie Business to moje przeliczenie proporcjonalne (667 EUR ÷ 4), a nie pozycja z cennika.

n8n: liczy przebiegi, więc przy dużym wolumenie wychodzi najtaniej

Cennik n8n jest najkrótszy z całej czwórki i podany w euro. Community Edition, czyli wersja self-hosted z GitHuba, kosztuje zero. W chmurze: Starter 20 EUR miesięcznie za 2,5 tys. wykonań, Pro 50 EUR za 10 tys., Business 667 EUR za 40 tys. i tylko self-hosted, Enterprise wyceniane indywidualnie. Wszystkie kwoty to cennik przy rozliczeniu rocznym, z widoczną informacją „Annually (Save 17%)”, więc Pro w rocznym ujęciu to 600 EUR.

Wszystkie plany mają nielimitowanych użytkowników i nielimitowaną liczbę przepływów. To w praktyce największa różnica wobec konkurencji, bo u Zapiera liczba miejsc to 1 w Professional i 25 w Team, a w Make role trzeba dokupić w Teams za 38 USD miesięcznie.

Przekroczenie limitu w n8n nie zatrzymuje przepływów, tylko uruchamia opłatę za dodatkową paczkę: „For the Business plan, overage prices are 4,000 EUR for extra buckets of 300,000 executions.” Zwykłe przepływy działają dalej bez przerwania, a faktura za nadmiar potrafi dojechać po 45 dniach. Przy 10 tys. wykonań miesięcznie ta opłata jeszcze nie wchodzi w grę, bo pojemność paczki to 300 tys. wykonań.

Do kosztu dochodzi serwer. Jedyna kwota, jaką znalazłem w źródłach za utrzymanie n8n na własnym VPS-ie, to 20 do 50 GBP miesięcznie za mały serwer. Przy samodzielnym hostingu płacisz też za aktualizacje bezpieczeństwa i wydajność, bo nikt tego nie robi za Ciebie. W artykule pierwsza automatyzacja w n8n krok po kroku pokazuję, od czego zacząć, zanim w ogóle staniesz przed wyborem platformy.

Zapier: najdroższy przy dużym wolumenie, najwygodniejszy przy małym

Zapier sprzedaje zadania i to jest jego główna różnica wobec n8n. Darmowy plan to 100 zadań miesięcznie, Professional zaczyna się od 19,99 USD przy 750 zadałach, Team od 69 USD dla 25 osób, a Enterprise wyceniane indywidualnie. Wszystkie liczby są w dolarach i bez podatku, a strona podaje osobno, że rozliczenie roczne daje 33% oszczędności.

To, czym Zapier naprawdę kupuje, to liczba aplikacji. Cennik mówi o 9 000+ aplikacjach, i to jedyna liczba z cennika. Pozostałe źródła podają dla tej samej platformy 8 000+, 7 000+ i 6 000+ (stan z maja 2024). Nie sklejam ich w jeden przedział, bo różnica wynika z definicji i z daty publikacji. Podobnie dla Make: 3 500, 2 800+, 1 500+ i „ponad 1 500” w różnych źródłach, a część konektorów jest utrzymywana przez społeczność, nie przez producenta.

Po przekroczeniu limitu włącza się rozliczenie pay-per-task. Z bloga n8n: każde zadanie ponad limit planu kosztuje 1,25 raza stawki z abonamentu, czyli zawsze drożej niż zadanie w pakiecie. Jest jeszcze sufit: pay-per-task jest wyłączony na poziomie trzykrotnego limitu planu, czyli dla Professional 750 to 2 250 zadań łącznie. Po tym Zap-y się zatrzymują. To jest realne ryzyko przy przepływach sezonowych, takich jak comiesięczne rozliczenia czy kampanie mailingowe.

Warto dopisać do tego osobny koszt, którego nie ma w cenniku abonamentu: agenty, chatboty i zaawansowane modele są w Zapierze osobnymi produktami. Agents Pro to 33,33 USD miesięcznie, Chatbots Advanced 66,67 USD. Kod w Zapierze ma też suwaki, które wymuszają albo obejścia, albo wyższy plan: 30 sekund czasu na krok w Professional, limit 256 MB pamięci i 6 MB na kod i dane.

Zliczenie kosztu pojedynczego zadania w takim przepływie warto zrobić osobno, bo nie każdy krok kosztuje jedno zadanie. O tym samym mówi koszt 1000 zadań w automatyzacji przy różnych modelach AI.

Make: najtańsza chmura przy dużym wolumenie, ale z zasadzką za polling

Make przeszło z operacji na kredyty 27 sierpnia 2025 i dokumentacja podaje prostą regułę: jedna operacja to jeden kredyt. Plany: Core 12 USD za 10 000 kredytów, Pro 21 USD za te same 10 000 kredytów plus pełna historia logów i priorytet wykonania, Teams 38 USD, gdy potrzebujesz współdzielonych szablonów i ról. Plan darmowy to 1 000 kredytów i dwa aktywne scenariusze.

Dziesięć tysięcy jednostek mieści się więc dokładnie w Core. Stawka wynosi około 0,12 centa za kredyt w Core i 0,21 centa w Pro, licząc z 12 i 21 USD podzielone przez 10 000.

Tu jest pułapka, która w praktyce zjada najwięcej kredytów: polling. Przepływ odpytujący API co 5 minut spala 20 kredytów na godzinę, niezależnie od tego, czy znalazł nowe dane. Przeliczone na miesiąc daje to 14 400 kredytów przy założeniu 24 godzin na dobę i 30 dni, czyli 44% ponad Core. U Zapiera sprawdzanie, czy są nowe dane, nie jest liczone jako zadanie. Jeśli Twój przepływ ma często odpytywać, to zmienia układ sił na korzyść Zapiera, mimo że sam limit jest niższy.

Testowanie też kosztuje: „Testing your workflows also consumes credits”. Z kolei nieudane przebiegi są rozliczane w Make, a w Zapierze nie: „If the action isn't successfully completed, it doesn't count against your task limit.” To różnica w drugą stronę, gdy dużo przepływów się wywala.

Krzywa wdrożenia jest tu najstromsza z trzech iPaaS. Pierwszy scenariusz w Make to 30 do 60 minut pracy, wobec mniej niż 20 minut w Zapierze. Zanim zaczniesz cokolwiek kupować, warto policzyć, ile godzin realnie zapiszesz. Prosty rachunek zwrotu opisałem w osobnym tekście: jak policzyć, czy automatyzacja się opłaca.

UiPath: inna kategoria, inny problem

UiPath nie konkuruje z tamtymi trzema wprost. To platforma RPA, czyli roboty, które klikają w interfejsy programów tam, gdzie nie ma API. Zapier i n8n łączą aplikacje przez ich interfejsy programistyczne, a robot UiPath obsługuje systemy, których nikt nie pisał z myślą o integracji: „UiPath's RPA robots interact with app interfaces to automate legacy, desktop-level systems that don't have modern APIs.”

Cennik wygląda inaczej niż u konkurencji. Community jest darmowe „free forever”, Automation Cloud Basic zaczyna się od 25 USD miesięcznie i obejmuje 2 roboty oraz do 11 miejsc (5 Basic, 5 Plus, 1 Pro), a Standard i Enterprise mają napisane „Contact Sales for pricing”, czyli brak jakiejkolwiek kwoty. Licznika zadań nie ma w ogóle, więc pytanie o koszt 10 000 zadań nie ma tu odpowiedzi.

Koszt pojawia się przy wdrożeniu, nie przy subskrypcji. Jedno z polskich źródeł podaje koszt wejścia przedziałowo: 10 tys. do 50 tys. USD wejścia i 1 tys. do 4 tys. USD miesięcznie dla przedziału Enterprise RPA, z oknem zwrotu 6 do 18 miesięcy. Druga kategoria w tym samym zestawieniu, iPaaS w rodzaju Make i n8n, to 0 do 1000 USD wejścia i 50 do 300 USD miesięcznie. To różnica rzędu wielkości, nie procenta.

Krzywa wdrożenia jest tu najdłuższa: produkcyjny proces RPA potrafi zajmować miesiące i wymaga osobnych deweloperów przy tym projekcie. Jeśli nie masz w firmie systemu bez API, UiPath nie jest odpowiedzią na Twój problem, tylko drogą do rozwiązania innego.

Dla kogo co: pięć sytuacji z realnymi rachunkami

Zbieram to w decyzje, bo porównanie cenowe samo w sobie nie wystarczy do wyboru.

• Chcesz zacząć, nie masz budżetu ani czasu na serwer. Zapier Professional. Wchodzisz w 19,99 USD, pierwszy przepływ stawiasz w kilkanaście minut. Przy kilkuset zadaniach miesięcznie ten rachunek nigdy nie urośnie.
• Masz jedną konkretną integrację i nie chcesz płacić za liczbę kroków. n8n Pro za 50 EUR. Liczy przebiegi, więc przepływ w 20 kroków kosztuje tyle samo co przepływ w 5 krokach.
• Wykonujesz dużo prostych operacji na gotowych konektorach. Make Core za 12 USD. 10 000 kredytów za 12 USD to najniższy realny próg wejścia w chmurze, o ile Twój przepływ nie odpytuje API co 5 minut.
• W firmie jest program bez API albo stary system. UiPath jest jedyną z tej czwórki opcją. Licz się z wdrożeniem rzędu 10 tys. USD w górę i z kilkumiesięcznym projektem.
• Nie masz informatyka i nie chcesz go mieć. n8n w wersji Community na własnym serwerze kosztuje zero licencji, ale wymaga kogoś, kto zrobi aktualizacje i będzie patrzył, czy przepływy nie padają. To jest realny koszt, tylko trudny do wycenienia w złotówkach.

Zanim cokolwiek wybierzesz, policz, ile jednostek realnie zużyjesz. Reguła kciuka z bloga n8n brzmi: „multiply the number of data elements by the number of steps performed in the automation”. 1 000 rekordów w 10 krokach to 10 000 jednostek, czyli dokładnie granica, o którą pytasz w tytule. Zrób ten rachunek na własnych danych, bo typowy błąd to liczenie przepływów zamiast rekordów. Jeśli przy okazji szukasz, który proces w ogóle warto automatyzować, zacznij od 7 procesów, które warto zautomatyzować jako pierwsze.

Co sprawdziłem, czego nie udało się ustalić

Wszystkie kwoty pochodzą ze stron producentów odczytanych 29 września 2026 (n8n.io/pricing, zapier.com/pricing, zapier.com/pricing/rates, uipath.com/pricing) oraz z artykułów blogowych przywołanych w tekście. Waluty podaję tak, jak je widziałem: n8n w euro, Zapier, Make i UiPath w dolarach amerykańskich. Nie przeliczam ich między sobą, bo kurs z dnia nie jest częścią żadnego cennika. Wszystkie kwoty są netto, bez VAT, bo cenniki nie podają podatku.

Trzy rzeczy udało się rozstrzygnąć na korzyść uczciwości zamiast zmyślonej kwoty. Ceny Zapiera za próg 10 tys. zadań nie da się odczytać ze strony, bo cennik pokazuje listę progów, a kwotę wystawia dopiero po wyborze progu w konfiguratorze. Cena licencji robota UiPath nie jest publikowana w ogóle, a model rozliczeniowy nie przewiduje licznika zadań. Pełnego cennika Make nie udało się pobrać, bo strona stoi za zabezpieczeniem Cloudflare; ceny stąd pochodzą z artykułu blogowego Zapiera i pozostają w rocznym rozliczeniu.

Rozbieżności między źródłami są realne i celowo ich nie wygładziłem. Liczba aplikacji Zapiera to w moich źródłach 6 000, 7 000, 8 000 albo 9 000, zależnie od daty i definicji. Make: 1 500, 2 800 albo 3 500. Liczba integracji n8n: jeden i ten sam dokument podaje 500+ i 1000+. Jeśli na jakiejś stronie zobaczysz pojedynczą liczbę, traktuj ją jako punkt wyjścia, nie jako pomiar. Ten sam mechanizm dotyczy cen: jeden blog podaje Make Core jako 9 EUR, drugi 9 GBP, trzeci 12 USD przy rocznym rozliczeniu, a czwarty przypisuje planowi Business kwotę 148 GBP miesięcznie przy cenie katalogowej 29 GBP. Któraś z tych liczb opisuje zużycie, nie cenę planu, tylko źródło nie wyjaśnia której.

Jeśli chcesz zobaczyć, jak taki rachunek wygląda po polsku i w złotówkach na konkretnym procesie, różnica między automatyzacją a AI pokazuje, kiedy w ogóle warto sięgać po narzędzia, a kiedy wystarczy po prostu uporządkować proces.